Samen staan we sterk ...

Reportage en verslag van het Nationaal Reumacongres in Luik

We zijn 25 september. Om 6 uur in de vroege ochtend loopt de wekker reeds af . Vandaag gaat het immers richting Luik en ik moet ook Thanny (Jong en reuma) nog oppikken onderweg. Dank zij de pas aangeschafte PGS vinden we probleemloos onze weg. En vermits we reeds rond 9 uur ter plaatse zijn hebben we ook nog het geluk om een plaatsje te vinden op de parking van het Congrespaleis in Luik.

Bij binnenkomst zien we tal van bekende gezichten. Natuurlijk het hele gros aan reumatologen, maar ook Jeannine en Leo van de RA-Liga die samen met ons en CLAIR de stand van de patiëntenverenigingen komen bemannen (of bevrouwen). En we hebben geluk dit jaar: we staan vlak aan de ingang en hebben meer dan voldoende plaats toegewezen gekregen. Niemand zal ongezien aan ons voorbij kunnen gaan. En was dat niet precies wat we voor ogen hadden, twee jaar geleden bij de opstart van ReumaNet?

Het congres zelf gaat zijn gewone gang: heel wat lezingen, een hapje en een drankje tussendoor, heel veel mogelijkheid tot het leggen van contacten. En dat doen we ook: we maken afspraken voor nieuwe evenementen, we maken wat afspraken in verband met lopende en toekomstige projecten, we overleggen wat met de aanwezigen van de farmaceutische bedrijven die er voor zorgen dat we kunnen doen wat nodig is. Het is prachtig weer en de temperatuur in de zaal gaat mee de hoogte in.

In de vooravond en na een boeiende congresdag, gaat het richting Val-St-Lambert. We krijgen een onthullende uiteenzetting, waarna we de salons mogen betreden. Het FWRO (Fonds voor Wetenschappelijk Reuma Onderzoek) schenkt wat prijzen weg voor zorgverstrekkers die weer heel erg hun best hebben gedaan. En daarna volgt nog een dinner en kan iedereen met iedereen nog wat communiceren. Enkele reumapatiënten (en ijveraars voor een optimale patiëntenwerking binnen hun patiëntenvereniging) blijven in Luik overnachten. Maar ondergetekende rijdt samen met Thanny toch nog huiswaarts. Het drankgebruik werd beperkt en we vormen dan ook geen risico op de weg. Tijd om verder te timmeren aan de weg en op naar Mechelen waar het reumacongres volgend jaar zal plaats vinden.

Walter Vermeylen