Nieuwsbrief

Nieuwsbrief Jong en Reuma, mei 2007

» Download de pdf-versie van deze nieuwsbrief

Hallo,
mijn naam is Filip D'haeze!
Van beroep ben ik zanger en presentator en om het plaatje volledig te laten kloppen geef ik jullie enkele namen en woorden die ook visueel een belletje moeten doen rinkelen...
En Zo, SWOOP, belspelletjes, ... 
Sinds kort ben ik met enige fierheid peter van jullie werkgroep “Jong en reuma”.
Na een optreden vroeg men mij of ik mijn  dynamiek en enthousiasme ook kwijt kon in het steunen van de werkgroep.
Aangezien ik niet eens wist dat er reuma mogelijk was bij jongeren en zelfs bij kleine kindjes was mijn  interesse enorm....
Ik wil jullie steun  zijn om dit probleem een gezicht te geven zodat de mensen het beter zouden "kennen" en vooral "erkennen".
Ik wil dan ook graag binnenkort iets organiseren voor de werkgroep!

An Vandeloo van de werkgroep had voor ons een dagje Hasselt georganiseerd. Het was mooi weer, dus dat was alvast een mooie start…
We bezochten het jenevermuseum waar vooral het einde heel erg in de smaak viel: proeven! Daarna zijn we nog de Hasseltse binnenstad ingetrokken en we hebben onze smaakpapillen verder verwend. Want hoe kan je gezelliger praten dan met een glaasje in de hand? Van dorst krijg je honger dus hebben we de dag afgesloten met een ‘Hasselts’ etentje. Ik denk dat ik gerust in naam van alle aanwezigen mag spreken als ik zeg dat het een leuke, ontspannende dag was! De foto’s zijn getuigen…

Ik droom van een wereld zonder pijn
waar reuma te genezen zal zijn.
Iedereen lacht en heeft veel pret
en de rugzak vol zorgen is afgezet.
Iedereen zingt en is blij
want eindelijk is men vrij.
Overal klinkt hetzelfde lied
over hoe graag men elkaar toch ziet.
Er is geen agressie, geen onbegrip, geen leed of geween
maar overal liefde, begrip en verdraagzaamheid om ons heen.
Jammer, dit is maar mijn droom en niet echt
maar ik hoop waarlijk en oprecht
dat de wereld, de werkelijkheid, slechts een droom blijkt te zijn
en mijn droom de werkelijkheid, een werkelijkheid zonder pijn.

Gedicht van Lut

Ik heb reumatoïde artritis sinds 2004. Deze tekeningen heb ik gemaakt in de periode 2004 en 2005. Ik was toen enorm bezig met het verwerken van de diagnose. Aan het idee dat ik volledig afhankelijk was(ben) van medicatie kon ik moeilijk wennen. Ik had ook het gevoel dat ik er helemaal alleen voor stond. Vandaar dat de tekeningen er nogal somber uitzien. Ze waren voor mij een soort uitlaatklep.
Gelukkig is er sindsdien heel wat veranderd. Ik heb de RA meer aanvaard en ze is een deel van mijn leven geworden. Ik leid mijn leven met RA en het is niet zoals toen, toen leidde de RA mijn leven. Ik heb ook heel wat lotgenoten ontmoet en het contact met hen doet echt deugd. En de tekeningen, die zijn een blijvende herinnering...
Sylvie Vandewalle

Jong en Reuma was ook aanwezig tijdens de start van 'Samen tegen reuma', de fietstocht van Brussel naar Barcelona.